entri ini tidak jiwang ye kawan-kawan. kehkehkeh. maaflah kalau kamu rasa entri sebelum ni jiwang tahap bluwek muntah ijau. saya tak sengaja. saya rasa entri tu biasa-biasa saja. setakat mengenang jatuh bangun enam tahun yang lepas. haha. itulah nak bercinta sangat. gatal. kehkehkeh. stop talking about that ah. nanti readers geli terus meluat nak masuk belog ni.
semester ni kan saya seperti berhoneymoon. sebab semua coursework dah settle. means hari-hari saya goyang kaki kat bilik. macam surirumah dah lagaknye. bangun pagi, kemas katil. kemas bilik. basuh baju. makan. cukup masa tidur balik. masak je takde. haha. hidup bujang mane main masak-masak ni. beli je senang. bile dah bosan, cabut balik kampung. eh, tesis ape cerita? haha. part tu saya malas nak story. i have no idea about that. wah gitu boleh?
entah kenapa saya macam give up kot. macam baru tersedar kenapa lah masa saya nak sambung master ni saya tak terfikir nak tukar course lain. boleh tak kalau saya cakap yang sebenarnye saya tak minat pun dengan course saya yang sekarang ni. haha. sebab tu bila orang tanye grad nanti jadi lecturer english ke? saya cume mampu jawab entah. the main reason saya terima tawaran belajar kat UKM ni sebab nak melunaskan impian saya enam tahun lepas. masa tu saya doa siang malam yang saya dapat sambung degree. masa tu dalam kepala dah set mane boleh tak masuk u, kawan-kawan dalam kelas ade yang dah lepas pegi matrikulasi. dah blah awal-awal lepas habis tingkatan lima. tapi saya ni tak berapa pandai. banyak main. maka habis SPM, sambunglah STPM pulak. habis degree tak sangke kena sambung master. so sekarang, saya dah takde cita-cita lah. [-_-"] kasihan!
